تبلیغات
مدیریت امداد - رهیافت مدیریت بحران و تدوین برنامه های ملی

رهیافت مدیریت بحران و تدوین برنامه های ملی

 

رهیافت‌های مدیریت بحران


تاكنون درباره زلزله احتمالی تهران، تحلیل‌های زیادی ارائه شده است. اما امروزه، اهمیت خطر زلزله در كشور ما با شده یافتن روند توسعه كشور، سطح گسترش شهری، تمركز جمعیت و سرمایه‌های مادی و معنوی و افزایش آسیب‌پذیری این سرمایه‌ها در پهنه زلزله خیز ایران با توجه به ضعف پیش بینی و سطح خسارت‌ها بیشتر درك می‌شود.

هر چند رخداد زلزله‌های شدید در این گستره پهناور، پدیده جدیدی نسبت و از سده‌ها و هزاره‌های پیش، هر از چندی رخ داده است، اما در دهه‌های اخیر، وسعت مسئول و از دست دادن بخش جدی از سرمایه‌های ملی كشور، توجه مسئولان و مردم را بیش از پیش به خود جلب كرده است.

برای خواندن ادامه ی این مقاله روی ادامه ی مطلب كلیك كنید...

هر چند رخداد زلزله‌های شدید در این گستره پهناور، پدیده جدیدی نسبت و از سده‌ها و هزاره‌های پیش، هر از چندی رخ داده است، اما در دهه‌های اخیر، وسعت مسئول و از دست دادن بخش جدی از سرمایه‌های ملی كشور، توجه مسئولان و مردم را بیش از پیش به خود جلب كرده است.
بررسی ساختار مدیریت بحران در برخی از كشورهای جهان استفاده از تجارب سایر كشورها بویژه كشورهای با سابقه در كنترل و مدیریت بحران‌های طبیعی می‌تواند راهگشای مناسبی در جهت اصلاح وضعیت مدیریت بحران در كشور باشد.
در این زمینه تجارب دو دسته از كشورهای بررسی شده است. دسته اول مربوط به تجارب كشورهای پیشرفته و دسته دوم مربوط به كشورهای در حال توسعه است. در دسته اول، سه كشور ژاپن، كره و آمریكا قرار دارند.
مدیریت سوانح طبیعی در ژاپن
ژاپن یكی از سانحه‌خیزترین كشورهای جهان در رابطه با وقوع بحران‌های طبیعی است. وقوع زلزله‌های شدید، آتشفشان و طوفان از بحران‌های طبیعی شایع در ژاپن محسوب می‌شود. زلزله بزرگی كه منطقه
‌Hanshin و Awaji كوبه را در ژانویه 1995 لرزاند، اولین زلزله بزرگی بود كه مستقیماً یك منطقه وسیع را كه در آن فعالیت‌های متنوع اجتماعی و اقتصادی متمركز شده بود به لرزه درآورد. انگیزه ایجاد یك نظام جامع هدف‌مند اداری برای پیشگیری از سوانح گردید كه نهایتاً در سال 1962 به تصویب قانون پایه مقابله با سوانح منجر گردید. این قانون شامل وارد زیر است:
تعریف مرزها و مسئولیت‌های پیشگیری از سوانح، نظام جامع پیشگیری از سوانح، طرح پیشگیری از سوانح، آمادگی در مقابل سوانح، اقدامات اضطراری سوانح، آمادگی در مقابل سوانح، اقدامات مالی، اعلام حالت اضطراری تصمیم‌گیری در مورد مسایل مهم مربوط به پیشگیری از سوانح. دولت ژاپن اقدام به تشكیل یك شورای مركزی پیشگیری از سوانح نموده كه ریاست ان به عهده نخست‌وزیر است و اعضای آن را وزیر كشور و سایر دانشمندان و متخصصین امر تشكیل می‌دهند.
در طرح جدید، نقش و مسئولیت دولت مركزی، شركت‌های دولتی و سازمان‌های محلی در اجرای طرح‌ها و برنامه‌ها به تفصیل و با صراحت، تفكیك و مشخص شده است. در طرح پایه هم‌چنین آمادگی در مقابل سوانح، اقدامات اضطراری در سوانح و احیا و بازسازی پس از سوانح بر هر نوع سانحه‌ای تعریف شده است. برای مثال در مورد زلزله، اقدامات زیر پیش‌بینی شده است:
فصل اول- آمادگی در مقابل سوانح:
بالا بردن مقاومت زلزله، آمادگی جهت انجام اقدامات اضطراری به موقع و راحت جهت پیشگیری و احیا و بازسازی، پیشگیری از سوانح بین مردم، گسترش مراكز تحقیقاتی، نظارت و غیره در زلزله و پیشگیری آن.
فصل دوم- اقدامات اضطراری سوانح:
جمع‌آوری و انتقال اطلاعات و تامین ارتباطات پس از وقوع سانحه، ایجاد مجموعه‌ای از فعالیت‌ها، نجات، كمك‌های اولیه، درمان پزشكی و فعالیت‌های آتش‌نشانی، پیش بینی وسایل حمل‌ونقل اضطراری و فعالیت‌های وابسته، فعالیت‌های مربوط به تخلیه، فعالیت‌های مربوط به تهیه مواد غذایی، آب آشامیدنی و نیازهای روزانه دیگر، فعالیت‌های مربوط به بهداشت، سلامتی، قرنطینه، دفن اجساد و غیره. فعالیت‌های مربوط به نظم اجتماعی، تثبیت قیمت كالاها و غیره، فعالیت‌های مربوط به راه‌اندازی اضطراری تسهیلات و تجهیزات، فعالیت‌های مربوط به انتقال اطلاعات صحیح به قربانیان سوانح، فعالیت‌های مربوط به جلوگیری از وقوع سوانح ثانوی، پذیرش پشتیبانی دواطلبانه.

هر چند رخداد زلزله‌های شدید در این گستره پهناور، پدیده جدیدی نسبت و از سده‌ها و هزاره‌های پیش، هر از چندی رخ داده است، اما در دهه‌های اخیر، وسعت مسئول و از دست دادن بخش جدی از سرمایه‌های ملی كشور، توجه مسئولان و مردم را بیش از پیش به خود جلب كرده است

فصل سوم- احیا و بازسازی:
تصمیم‌گیری در مورد جهت اصلی احیا و بازسازی سریع، روش‌های احیا و بازسازی منظم، تامین حمایت مالی جهت بازسازی و احیای مراكز اقتصادی دیگر.

مدیریت سوانح در كره
مدیریت سوانح طبیعی در كره شامل فعالیت چهار گروه اصلی است:
1.اشخاصی كه در مناطق زلزله خیز ساكنند.
2.متخصصینی كه برای دولت و موسسات در این رابطه كار می‌كنند.
3. عمومی مردمی كه در سایر مناطق از این دو گروه حمایت می‌كنند.
4.دولت محلی و ملی.
ارگان ملی مدیریت بحران در كره، شورای ملی دفاع غیر نظامی است و سیاست‌هایی كه برای مدیریت بحران به كار گرفته می‌شود، عبارتند از:
-    حذف پتانسیلی كه موجب بروز بحران می‌شود.
-    در نظر گرفتن تجهیزات و كمك‌های اضطراری.
-    تسهیلات لازم برای جبران و بهبود بحران
-    حفاظت حیات بشر
-    به كار گیری و آموزش و هشدارهایی در رابطه با بحران.
-    ایجاد یك بسیج همگانی به منظور ارتقای آگاهی‌های عمومی در رابطه با بحران.
-    اجرای سایر عملكردهای اداری در مدیریت بحران

مدیریت سوانح در ایالات متحده آمریكا
مهم‌ترین سازمان‌هایی كه مسئولیت كاهش خطرات را در ایالات متحده آمریكا به عهده دارند، عبارتند از: سازمان‌های دولتی، سازمان‌ای غیر بازرگانی و تخصصی، مراكز تحقیقات دانشگاهی، شركت‌های تجاری خصوصی و گروه‌های داوطلب كه هر كدام تحقیقاتی انجام داده و یا پروژه‌ها و برنامه‌هایی اجرا كرده‌اند تا آسیب‌پذیری جامعه در مقابل سوانح طبیعی را كاهش دهند. در سطح فدرال بیش از 12 سازمان، مسئولیت آمادگی جوابگویی، بهبود و كاهش و كنترل خطر سوانح طبیعی را بر عهده دارند. طی 20 سال گذشته پاسخ‌گویی دولت فدرال به سوانح طبیعی برخورد كرده‌اند. برنامه ملی كاهش خطرات زلزله بیشتر بر روی انتقال تحقیقات و تكنولوژی تاكید كرده تا از این طریق، ایمنی در مقابل زلزله را بالا ببرد.
از طرفی استراتژی‌های اولیه كه اصطلاحاً 
FEMA گفته می‌شوند عبارتند از:
1. افزایش قابلیت دولت محلی و منطقه‌ای در پاسخ به بحران‌ها.
2. ایجاد هماهنگی با 26 آژانس دولت مركزی جهت شهروندان خسارت‌دیده از بحران
3. اخذ كمك مستقیم دولت مركزی جهت شهروندان خسارت‌دیده از بحران
4. واگذاری مساعدت مالی به دولت‌های محلی و منطقه‌ای
5. رهبری كردن فعالیت‌های مربوط به مدیریت بحران، كاهش خطر و سایر موارد.
مشخص كردن توانایی‌های ایالتی و دولت‌های محلی در سوانح طبیعی به مراتب از مشخص كردن نقش دولت فدرال مشكل‌تر است. 50 ایالت و هزاران كانون زیستی هر یك به گونه ای با سوانح طبیعی مواجه می‌شوند. هر كدام اختیارات خاصی در برخورد با سوانح دارند و از سبك و نحوه خاصی در برخورد با آنها استفاده می‌كنند.
مسئولیت اصلی آمادگی اضطراری بر دوش دولت‌های ایالتی است و اكثر مسئولیت اصلی را پاسخ‌گویی اضطراری و حمایت و بازگشت به حالت عادی می‌دانند. 90 درصد ایالت‌ها نوعی صندوق اضطراری تشكیل داده‌اند و بیش از 50 درصد به موافقت متقابل با ایالت های همسایه دست یافته‌اند كه در صورت وقوع هر زمان سانحه در ایالات همجوار از آن استفاده می‌كنند.
سازمان‌های غیر دولتی متشكل از داوطلبان، سازمان‌های غیر انتفاعی متخصص، بخش خصوصی و دانشگاه‌ها و مراكز تحقیقاتی نقش مهمی در كاهش اثرات خطر در امریكا دارند. سازمان‌های غیر دولتی نه تنها نیازهای خودی و شخصی آسیب‌دیدگان را برطرف می‌كنند، بلكه مطالعات و بررسی‌های بلند مدتی را نیز جهت كاهش آسیب‌پذیری كلی جامعه از سوانح انجام می‌دهند. نقش سازمان‌های تخصصی غیر انتفاعی در كاهش خطرات در حال افزایش بوده و پیش بینی می‌شود همچنان ادامه یابد. در 1985 دوازده سازمان اصلی در ارتباط مستقیم با سوانح طبیعی، فعال بودند و 25 سازمان دیگر نیز به نوعی به موضوع ارتباط پیدا می‌كردند. نقش این سازمان‌ها از تبادل اطلاعات گرفته تا تدوین استاندارد برای كاهش خطر و تبلیغ و حمایت از آن است.
نقش بخش خصوصی در كاهش خطر سوانح طبیعی در آمریكا قابل توجه است از شركت‌های مشاوره‌ای متخصص در جنبه‌های مختلف كاهش خطر نظیر برنامه‌ریزی اقتصادی و برآورد خطر در یك محل خاص گرفته تا كارخانه‌هایی كه به تولید و عرضه هشدار سیل و تجهیزات مربوطه دیگر اشتغال دارند.
موسسات دانشگاهی نیز نقش مهمی در مقابله با سوانح طبیعی داشته‌اند. از جمله می‌توان به آموزش و پژوهش در زمینه‌های مربوطه اشاره كرد.
در حال حاضر 25 دانشگاه دارای برنامه‌هایی در ارتباط با سوانح طبیعی هستند كه این تعداد در حال افزایش است.
    

برگرفته‌از: پیام ساختمان و تاسیسات- شماره 69- صفحه 16. 

 

تدوین برنامه های ملی مدیریت بحران


از مهمترین اقدامات در فرایند مدیریت بحران در سطح ملی، تدوین راهبردها و سیاستهایی است که باید در تدوین برنامه‌های توسعه مورد توجه و رعایت قرار گیرد که این امر هم در چشم‌انداز بیست ساله نظام جمهوری اسلامی ایران و هم در سیاست های کلی نظام توسعه مقام معظم رهبری (مد ظله) ابلاغ گردیده است. توجه به این الزامات قانونی و تلاش در جهت نیل به اهداف آنها به عنوان مهمترین سند بالا دستی در برنامه‌ریزی‌های ملی و بخشی، مهمترین وظیفه و ماموریت نهادهای مرتبط در کشور می باشد. از دیگر سو توجه به تجربیات جهانی و رعایت توصیه‌های مجامع بین المللی ضمن استحکام بخشیدن به این سیاستها، در ارتقاء گرایشات راهبردی معطوف به کنترل و کاهش اثرات بلایا و نهاد سازی دستگاه‌های اجرایی موثر می‌افتد.

سند انتشار یافته از سوی سازمان ملل متحد در کنفرانس هیوگو 2005 شکافها و چالش‌های موجود در زمینه کاهش اثرات بلایا را در پنج زمینه اساسی زیر مطرح کرده:
•    ساختاری، قانون گذاری و سیاست گذاری.
•    شناسایی خطرات، ارزیابی، پایش و اعلام خطر و هشدار زود هنگام.
•    مدیریت دانش و آموزش.
•    کاهش عوامل خطر اصلی.
•    آمادگی جهت واکنش موثر و بازسازی.
و به منظور مقابله با چالشهای فوق الذکر، کنفرانس مذکور اهداف استراتژیک زیر را انتخاب نموده است:
•    یکپارچه سازی کارآمدتر اقدامات کاهش دهنده اثرات بلایا با سیاستهای مربوط به توسعه پایدار.
•    تقویت ساختارها، سازوکارها و ظرفیتِ‌های مرتبط با ترمیم و جبران خسارات ناشی از فجایع بطور سازماندهی شده.
•    اجرای نظام مند برنامه آماده باش ویژه حالت اضطرار، واکنش و ترمیم خسارات در جامعه در معرض خطر
در سند مذکور با رویکردی مبتنی بر گوناگونی جنسیت، فرهنگ، و سن افراد و گروههای دارای قابلیت خطر پذیری بیشتر و نیز تفویض اختیارات به مقامات محلی و ارتقاء همکاریهای بین المللی و منطقه ای و رشد و ارتقاء فرهنگ پیشگیری پنج راهبرد زیر اتخاذ و توصیه شده است:
•    حصول اطمینان از قرار گرفتن موضوع کاهش خطرات فجایع به عنوان یک ارجعیت ملی و محلی.
•    شناسایی، ارزیابی و بررسی خطرات ناشی از فجایع و همچنین اعلان زود هنگام خطر به صورتی پیشرفته.
•    استفاده از دانش، انگیزه و تحصیلات افراد برای ایجاد فرهنگ امنیت، سلامت و جبران خطر.
•    کاهش عوامل خطر اصلی.
•    تقویت میزان آمادگی در برابر وقوع فجایع
توجه هر دو سند به موضوعات مهمی مثل گسترش آموزش و آگاهی و فرهنگ ایمنی در جامعه، تقویت و گسترش مطالعات علمی و پژوهشی، ایجاد نظام مدیریت جامع اطلاعات به منظور هشدار به موقع و اطلاع رسانی دقیق، آمادگی برای انجام سریع و موثر برای عملیات نجات و اسکان موقت آسیب دیدگان، از یکسو نشان می دهد اسناد بالا دستی و سیاستهای ملی کاهش اثرات بلایای طبیعی با شناخت نسبتاً خوبی از رویکردهای جهانی در این خصوص تهیه و تدوین شده است و از دیگر سو اهمیت نیاز جامعه مدیریت بحران کشور به فرهنگ‌سازی، لحاظ نمودن مسائل فرهنگی و انسانی به عنوان حلقه مفقوده برنامه ریزیها و اقدامات اجرایی را به تصمیم سازان این حوزه گوشزد می نماید.
به نظر می رسد با استفاده از رویکرد مدیریت دانش می توان این زنجیره را کامل نمود چرا که هدف مدیریت دانش یک رویکرد سیستماتیک برای یافتن، به مشارکت گذاشتن و استفاده از دانش به منظور ایجاد ارزش می باشد در نظام کلان پیشگیری و کاهش خطرات در کشور، بالاترین ارزش زمانی ایجاد می شود که مدیریت دانش، استراتژی و ارزش‌های پیشنهادی در چشم انداز بیست ساله و سیاستهای کلی نظام در این مورد را به برنامه‌ها و اقدامات اجرایی و اهداف بلند، میان و کوتاه مدت متصل گرداند. اما چرا استراتژی‌هایی که با این نگاه علمی و پس از ساعتها کار وکارشناسی سنگین در سطوح بالای حاکمیت تصویب می شوند در عمل با مواتعی روبروست، به نظر می رسد چند عامل در این زمینه نقش دارند:
مانع مربوط به عدم انتقال استراتژی: در عنصرصنعتی، بکار گیری موثر و کارای دارایی های فیزیکی، مهمترین عامل موفقیت بود. امروزه دانش، مهارت و قابلیت‌های انسانی، بزرگترین سرمایه جامعه برای رسیدن به موفقیت است. اگر اعضاء جامعه که بزرگترین عامل ارزش آفرینی هستند، استراتژی را درک نکنند، چگونه می توان انتظار داشت که به تحقق آن کمک کنند؟استفاده از سازوکارهای مناسب جهت برقراری ارتباط و انتقال استراتژی به ذی نفعان، کلید موفقیت در پیاده سازی استراتژی است. 
مانع مربوط به عدم همسویی ذی نفعان با استراتژی: تدوین استراتژی جزء وظایف و سیاستگذاران کلان نظام می باشد ولی پیاده سازی آن بدون کمک مدیران میانی وکارشناسان مرتبط امکان پذیر نیست. تمام سطوح سازمانه نباید منافع مادی و معنوی خود را در صورت تحقق استراتژیها لمس نمایند در غیر اینصورت قطعاً انگیزه ی کافی برای حمایت از استراتژی بوجود نخواهد آمد و تلاشها و اقدامات در این راستا همسو نخواهند شد.
مانع مربوط به عدم تعهد مدیریت ارشد:  همانگونه که گفته شد تدوین استراتژی جزء اختیارات مدیریت یرشد است ولی پیاده سازی آن نیز بدون حمایت همه جانبه و صرف وقت و انرژی از سوی مدیران ارشد سازمان ممکن نخواهد شد. از طرفی مدیران ارشد با نشان دادن حمایت صریح خود و ایجاد دغدغه نسبت به اجرای این استراتژی، فرایند پیاده سازی استراتژی را تقویت می‌کنند. بازنگری دوره‌ای و جلسات بررسی استراتژی نمونه‌ای از اقدامات مدیران ارشد جهت نشان دادن تهعد نسبت به اجرای استراتژی است.
مانع مربوط به عدم تخصیص منابع لازم: یکی دیگر از مشکلات جدا بودن فرایندها در نظام مدیریت بحران کشور می‌باشد. برنامهریزی استراتژیک و بودجه بندی، فرایند جداگانه دارد. عده‌ای سرگرم برنامه ریزی استراتژیک و ساختن تصویری از آینده اند و عدهای دیگر مشغول پیش بینی فعالیت سال آتی و تخصیص منابع مالی و انسانی به این فعالیتها و یا در صورت بروز بحران تامین منابع لازم جهت مقابله و بازسازی، هستند، و هیچگونه تعاملی بین این دو گروه وجود ندارد. بنابراین چگونه می‌توان انتظار داشت که استراتژی‌های نظام بدون تخصیص منابع لازم در عمل پیاده شوند؟ تنها با اتصال فرایند بودجه این حوزه به استراتژی و عیارهای ان می‌توان از اجرایی شدن آن اطمینان حاصل کرد. البته افزایش 2درصدی (از1درصد به 1،2درصد بودجه عمومی کشور) و ختصاص بودجه متوازن به مراحل 4گانه مدیریت بحران این مشکل را تا حدودی مرتفع می نماید.
برطرف کردن موانع اجرای استراتژی : یک ابزار سنجش عملکرد بازوی نیرومند مدیریت ارشد جهت تحقق استراتژی است که با شناخت موانع، می توان به برطرف کردن موانع بر سر راه پیاده سازی استراتژی پرداخت.
برطرف کردن موانع اجرای استراتژی: یک ابزار سنجش عملکرد بازوی نیرومند مدیریت ارشد جهت تحقق استراتژی است که با شناخت موانعع می توان به برطرف کردن موانع بر سر راه پیاده سازی استراتژی پرداخت.
رفع مانع انتقال استراتژی: با ایجاد یک فهم مشترک و ترجمهی استراتژی نظام به اهداف کلی، سنجه ها، اهداف کمی، وبرنامه ها و ابتکارات اجرایی و ترجمه ی چشم انداز و استراتژی به اصلاحات عملیاتی، مدیریت ارشد را وا می دارد تا منظور خود را از جملات کلی و زیبایی که در بیانیه ای چشم انداز نوشته شده است. به وضوح و در قالب اصلاحاتی که برای همه افراد قابل فهم است، بیان دارد. جملاتی که تا به اهداف و سنجه‌های مشخصی که برای کارکنان قابل فهم باشد، ترجمه نشوند، همچنان روی کاغذ باقی خواهند ماند و هرگز پیاده نخواهند شد.
رفع مانع عدم همسویی: با ساری و جاری ساختن استراتژی به همه‌ی سطوح، هر فرد یا سازمان فرصت این را پیدا خواهند یافت تا نشان دهند چگونه برنامه جاری آنها به تحقق این استراتژی کمک می‌کند.
رفع مانع عدم تخصیص منابع: یکی از مهمترن اجزاء، برنامه ها وابتکارات لازم برای تحقق اهداف و سنجه‌های تعیین شده است. اگر برای سنجه‌ها اهدافی کمی بلند مدتی در نظر گرفته شود، برنامه تحقق تدریجی این اهداف نیز تعیین می‌شود. بنابراین، منابع مالی و نیروی انسانی لازم جهت تحقق اهداف تعیین شده، مبنایی جهت بودجه سالانه می‌باشند و دیگر بودجه از طریق افزودن درصدی به ارقام سال گذشته تهیه نمی‌شود و هزینه های لازم برای تحقق اهداف برنامه‌ریزی شده در بودجه گنجانده خواهد شد. به این ترتیب سازمان وادار خواهد شد بین برنامه‌ها و ابتکارات استراتژیک با توجه به منابع محدود خود نوعی اولویت بندی و مصالحه برقرار کنند و برنامه‌هایی را انتخاب کند که بیشترین تاثیر را در تحقق استراتژی داشته و کمترین منابع را مصرف کنند.
رفع مانع عدم تعهد: توجه به عناصر موثر تحقق استراتژی، مجموعه ی منسجم معیارها و مطالعه روابط علت و معلولی عوامل موفقیت زا، مدیریت ارشد را در جریان پیشرفت به سوی تحقق استراتژی قرا می دهد. این آگاهی و فراگیری، علاقه مندی و تعهد مدیریت نسبت به حمایت از برنامه های استراتژیک را تقویت خواهد کرد. فرایندهای کلیدی مدیریت یعنی برنامه ریزی، تخصیص منابع، بودجه بندی، گزارشگیری دوره ای، و.... جلسات مدیریت را حول ومحور استراتژی متمرکز می‌کنند. چشم انداز، استراتژی و تخصیص منابع در یک مسیر از بالا به پایین و در مقابل، پیاده سازی، نوآوری، باز خورد و یادگیری مسیر عکس یعنی از خطوط مقدم تا راس هرم سازمانی را طی می کند و از طریق این تمرکز، همسویی و فراگیری جدید، می‌توان به عملکردهای صف شکنانه و غیر خطی دست یافت و به این ترتیب حقیقتاً جمع عملکرد ملی از حاصل جمع عملکرد کلیه بخشها بیشتر خواهد شد.
ماهنامه ایمن راهبرد با درک فضای مدیریت خطر پذیری بلایا و مدیریت بحران در جامعه، و در جهت تبیین و ایجاد انگیزه و همدلی در تمامی ارکان درگیر در این حوزه در جهت نیل به سیاستهای ملی و ایجاد رویکردی فرهنگی و اجتماعی در برنامه ریزی ها قدم به عرصه مطبوعات تخصصی جامعه گذاشته است. کمک به ارتقاء توسعه دانش منابع انسانی فرهیخته، توانمند، حرفه ای و وفادار به آرمانهای کشور و سازمان، کمک به فعال کردن و به کار گیری امکانات بالقوه و بالفعل سازمانها و ایجاد تعامل در آنها در فرایند شناخت، تشخیص مساله و طراحی و پیاده سازی راهکارها و همچنین کمک به اشاعه و حمایت از فرهنگ هم افزایی فکری و انتقال تجارب با مشارکت و تبادل اطلاعات کلیه ذی نفعان و تمامی ارکان جامعه جهت تبدیل اصول آمادگی و پیشگیری به دغدغه هر فرد جامعه، لزا رویکردهای اساسی ما می‌باشد که در این مسیر سخت و طولانی دست نیاز به همراهی، همدلی و همفکری بسوی تمامی متخصصین و دلسوزان جامعه دراز کرده و پذیرای افکار و حمایتهای گرم آحاد کارشناسان و اساتید و علاقه مندان به حرکت در مسیر ساختن ایران امن، مستقل و مقتدر خواهیم بود.

برگرفته از:  ماهنامه ایمن راهبرد- شماره اول- دی ماه 87 – ص 3.

 





بیوگرافی نویسنده یکشنبه 26 اردیبهشت 1389
سرمایه اجتماعی و بهره وری نیروی کار یکشنبه 26 اردیبهشت 1389
افزایش تراکم شهر و توسعه پایدار در ایران یکشنبه 26 اردیبهشت 1389
دو مقاله در رابطه با مدیریت شهری یکشنبه 26 اردیبهشت 1389
آلودگی های زیست محیطی یکشنبه 26 اردیبهشت 1389
سیر مدیریت شهری در ایران یکشنبه 26 اردیبهشت 1389
رویكرد اجتماعی و فرهنگی به مدیریت شهری یکشنبه 26 اردیبهشت 1389
استراتژی توسعه شهری (CDS) چیست؟ یکشنبه 26 اردیبهشت 1389
بافت های فرسوده ، قوت ها و فرصت ها یکشنبه 26 اردیبهشت 1389
بافت های فرسوده یکشنبه 26 اردیبهشت 1389
مدیریت بحران سه شنبه 14 اردیبهشت 1389
مسئولیت ها و آموزش سه شنبه 14 اردیبهشت 1389
مفاهیم مدیریت بحران سه شنبه 14 اردیبهشت 1389
نظریه تعادل در مدیریت بحران سه شنبه 14 اردیبهشت 1389
مدیریت چیست؟ سه شنبه 14 اردیبهشت 1389
مدیریت بحران سازمانی 1 سه شنبه 14 اردیبهشت 1389
مدیریت بحران 2 سه شنبه 14 اردیبهشت 1389
ضرورت و مدلهای مدیریت بحران سه شنبه 14 اردیبهشت 1389
پروژه جهانی نقشه امنیت در حوادث طبیعی سه شنبه 14 اردیبهشت 1389
یادگیری در مورد حوادث طبیعی سه شنبه 14 اردیبهشت 1389
لیست آخرین پستها